asiyahi.com

Kadınca-siyahi Ateke SEYEDSİYAHİ - Köşe Yazıları

Geçen hafta Türkiye Gaziantep’teki tecavüz olayına tanık oldu.

Bu olay bütün yürekleri yaktı.

Ben burada konuşulan olayı tekrar etmek istemiyorum.bunun bir faydasının olmadığını düşünüyorum yıllardır bu tür olaylar konuşuluyor ve her toplumda olduğu gibi Türkiye’de de bir çözüme ulaşılmadı.

Hep kadınlara yönelik tecavüz,şiddet,baskı, ve… oldu ve gelecekte de bunlara benzer olaylara hepimiz tanık olacağımızı da biliyoruz.zira bu tür toplumsal dengesizlikler kaçınılmaz bir hal almış gibi, fakat olaya başka bir bakışla bakmak istiyorum.

Tecavüzcüler tutuklandılar.cezalandırılsalar bile kadının problemi çözülmez. Çözülemezde.

Çünkü bu olayın izleri o kadar acı ve derin ki bir ömür boyu onunla beraber olacaktır.

Unutmaya çalışsa bile toplum ona unutturmayacaktır. Onun için asıl problem yeni başlıyor.

Evli ve iki çocuk annesi,

-eşi onunla olan ilişkisine hiçbir şey olmamış gibi bakabilecek mi?

-bu olaya her kaza gibi başa gelebilir diyip eskisi gibi davranabilecek mi?

-acılar içinde kıvranan eşi için neler düşünecektir?

-çocukları ne tarz düşünceyle annelerine bakacaklar?

Anne,baba,eş,dost onu seven ve tanıyan her kes onun acısı kendine yetmiyor gibi kendilerince kadını cezalandırmaya kalkacaklar.

İnsanlar asıl suçluyu bırakıp el altında bulunan suçsuza hüküm kesecekler.

Maalesef bizim halkımız bir olay karşısında haksızca davranabiliyorlar.

Anlayış gösterme yerine tepeden tırnağa suçlamalar yağdırırlar.

Her kes kendi çapında mantık yürütmeye başlar.bir an bile kendini onun yerine koyma cesaretinde bulunup olayı daha iyi gözle bakmaz.

O anın çaresizliğini kavrayamaz.

Kimse kadının sevenlerinde neler beklediğini anlayamaz.

Ona kucak açma yerine eski yerini de elinden alırlar.

Kimler ona teselli verip başını göğsüne yaslayıp hıçkırıklarını dinleyecektir?

Kimler onun bu psikolojik baskıdan kurtulmasına yardımcı olacaktır?

Gelin böyle acı bir olaya sebep olanın yerine mağdur kişini cezalandırmayalım.

Ona destek olun.onu yalnızlığa mahkum etmeyin.

Anlayış duygusunun mutluluğu yaşayın.

Trackback URI | Comments RSS