asiyahi.com

Kadınca-siyahi Ateke SEYEDSİYAHİ - Köşe Yazıları

Umutsuz dallara tutunan kadınlar

Hatice hanım hayatında yapabileceklerinin en iyisini yapmaya çalışan binlerce ev hanımlarından sadece biri tek isteği tutunabileceği bir dal.
Her şeyi evi, eşi, çocukları olmuştu.
Sildi, süpürdü, pişirdi.
Ailesine bakmakla hükümlü olduğunu düşünerek kendini onlara adadı. yeteneklerini bile keşfi etme zahmetinde hiç bulunmadı. Kendi için yapabilecekleri bir şeylerin olup olmadığını hiç fark etmedi.
Bütün enerjisini,yeteneklerini ve sağlığını mutfakta harcadı.
Hayata, eşine,anne babasına sevdiklerine güvendi. Kendini Salı verdi yaşamdan. Onu sevenler onun için bir şeyler yaparlar diye seneler bekledi.
“ben onlar için yaşıyorsam onlarda hayatları boyu sadece tek bir saat benim için yaşarlar elbet bu da bana yeter” diye düşündü hep.
Kafasını kaldırdığında hayatta tutunacak tek bir dalı olmadığını fark etti.
O yüreğindeki sevgiye,verdiği mücadelelere,ve yaptığı özverilere güvenmişti.
Ama kimse onun yaptıklarını görme zahmeti kendine vermemişti.
Bu fark ediş onun hayatını değiştirmeye yardımcı olamadı. aksine daha mutsuz his etmesine sebep oldu.
Gerçekler onda tokat etkisi bırakmıştı.
Madam kimse onu düşünmemişti iş başa düşüyordu.
Korku ruhunu sarmış. yalnızlık duygusu canını yakıyordu.
Tek umudu ev harçlıklarından artırarak aldığı birkaç altındı. Artık onlar da önemsizleşmişlerdi çünkü içindeki o manevi değerler kaybı olmuştu.
Duyguları içinde bir savaş alanını gibi karışık ve korkutucuydu.
His ettiği tek belirgin duygu YALNIZLIKTI.
Evlendiğinden beri ailesi için var olduğunu düşündü.onlar için yaşadığını,onlar için yaptıklarını anımsadı.
Yaptıkları önemsenmemişti bütün özverileri bir teşekküre gerek görülmeyecek kadar sıradan bir hareket olur vermişti sevdiklerinin gözünde.
Oysa bir teşekkür ederim kelimesini duymaya ne kadar ihtiyacı olduğunu his etti.
tek bir gülün değerini bilen erkeklerin sayısının çok ender olduğunu bilmeden eşinin ona verdiği tek bir gülü hayal etti.
Tutunacak tek bir dalı yoktu.
Sarıldı göz yaşlarına çünkü tek tesellisi umutsuzca bakan gözlerinden gelen o yaşlardı.
Artık bunu çok iyi biliyordu.

Trackback URI | Comments RSS