Yanlızlığın uğultusu.
Şubat 26th, 2010 by Ateke
Sen beni bilmedin.beni tanımadın beni sevmeyi oğrenemedin.
Daha sen yanımdayken yanlızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Tek duyduğum ses yanlızlığımın uğultusuydu.
Sakın beni azarlama
Ne olur bir kez de olsa sadece tek bir kez kendine dön ve bak bana yaptıklarını ve yapamadıklarını ölç tart. Ve anla ki beni bu yola sen mecbur ettin
Sen seçtin bu yolu.bana ise sadece bu yollda cesaretlı davranmak kaldı.
Aynı yaşadiğimiz yıllarıdaki gibi hep ben dayandım.hep ben cesaretlı oldum.hem ben hep ben…
Bu ne demek biliyormusun.bütün yürekliliğini kullanmak.iyi, kötu insanlara baş kaldırmak.
Sorulara cevap vermek., acı dolu bakışlara maruz kalmak.
Bu duyguların hepsini bir arada yaşamak ne demek biliyormusun?
Ben hayatımı boşa mi harcadım?.Sevdiklerim, özlediklerim ve bana dost olanların her biri başka bir yerde biraktım. Neden?
Sırf seninle mutlu olabilmek için.şimdi etrafımdakı sevgileri de kaybettim hiç birine kavuşamıyorum. yanlızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı.söyledim ya bu karanlığın içinde uzun zamandır debeleniyorum. ama aldırmıyordum ta ki yankısı döndü dolaştı boğazimda duyumlendi.artık yutamiyorum.sadece kendi sesimi duyorum .çünkü anladımki beni hiç duymayacaksın.
her yaprağım bir ülkeye savrulmuş. Bir yanım vizeli, bir yanım kaçak. Çocukluğumu, ilk gençliğimi, geçmişimi, memleketimi velhasıl eskiye ait herşeyimi nasıl özlüyorum biliyor musun? Özümü özlüyorum, özümü. Çünkü sen varken ben ona hiç kavuşamadim.Hiç
Kendim olabilmeyi, özümle barışık yaşamayı denemek istiyorum..
En iyi sen bilirsin, ben, beni değil, seni yaşamak için sarf ettiğim gayreti.
Zaman geçiyor, hayat geçiyor, ömrüm de, hatta bitti diyebilirim.ömrümün akşam çanları çalmaya başladı bile.
Benim gibiler yıllar geçtikçe daha bir duygusallaşıyor. Toplumların gittikçe bencilleştiği, duyarsızlaştığı dünyamızda olup bitenler beni hüzünlendiriyor. Binbir düşünce üşüşüyor beynime. Anılarla, özlemlerle boğuşmak beni yıpratıyor. İç acısıyla dolu, yaralı, bin yerinden vurgun yemiş bir gönülle acılara karşı umarsız olmaya çalışıyorum ama olmuyor.ve olamayacak.
Belki bir gün son bulacak. ufuklarda solar hüznüm. şuan bir şeyler bekleyerek bulutsu bir sise gömülmüş hayatımdaki her şey.
Seninler ve çocuklarımla mutlu olabilmek için
Uzun yıllar önce sevdamı yüreğime yükleyip geldiğim bu yabancı ülkede,nasıl dayanılır bu yaşama, bu kimsesizliğe, bu gurbete, bu hasrete?
Cevabın olamaya bilir. çünkü en iyi sen bilirsin.” Ben Beni Değil, Hep Seni Yaşadım”
Geride yalnızlık dan başka yaşanacak ne kaldı ki?
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.