Beklemeyenlere Hiç Hayal Kırıklığına Uğramazlar
Mayıs 30th, 2008 by Ateke
NE MUTLU Hiç Bir Şey Beklemeyenlere Hiç Hayal Kırıklığına Uğramazlar..
“Ölüm yatağında yatan bir kadının eşin yazdığı mektubu”
Sen tanıştığımız ilk günlerde bana, ben yaparım, ben erkeğim fikrini kafama yerleştirmeye çalıştın. Eşlik görevini iyi yaparsan benim istediğim gibi biri olursan, aramızda hiç problem olmaz! demiştin.
Ben zaten seninle tanışmadan önce ailemde gördüğüm, çevremde gördüğüm evli çiftlerin huzursuzluklarını, yaptıkları ters hareketleri gözlüyordum. Ve ben bunları hiç bir zaman yapmayacağım demiştim. Seni sevmiştim ve mükemmel bir eş olmak için elimden geleni yapmaya çalışacaktım. Erkek olarak tanıdığım, her şeyi gördüğüm bir tek sendin.
Sen evlendiğimizin ilk senelerinde, yapmaman gereken şeyleri yapmaya başlamıştın. Bana (kendince) mantıklı açıklamalar yaparak ortalığı düzeltmeye çalıştın. Bunun stresi bunalımı bende uzun süre devam etti. Böylece güvensizlik duygusuyla tanışmış oldum.
Sen bana ne kadar eksiğin yok desende, ben kendimde eksik aramaya başladım. Bu olayda benim en büyük yanlışım, seni dinlemekti. Anlatmana izin verdim. Bu arada sen de rahatlıyordun tabii ki.
Daha iyi olmaya çalıştım. İyi bir eş olmanın dışında, iyi bir dinleyici, iyi bir arkadaş olmayı düşünerek seni sessiz bir şekilde dinledim. Senden bir daha yapmaman için söz vermeni isteyemezdim. Baskı altına almış olurum, daha kötü şeyler olur diye düşündüm. Ve bu olayın ardından günler aylar yıllar geçti. Her zaman içimde, acaba hala birşeyler yapıyor mu? diye bir soru vardı.
Tabii ki seneler sonra yine olanlar oldu. Aynı hataları tekrarlamıştın. Bu sefer duygularım, gururum, daha çok incinmişti. Güvenim iyice sarsılmış daha çok yıkılmıştım. Bu sefer olayların içine başka olaylar içiçe girmiş, ne yapacağımı şaşırmıştım. Olayın birinden kurtuluyorum derken, başka olaylar beni içine alıyordu. Çevremdeki dost diye gördüğüm kişilerden en büyük ihanetleri yalanları gördüm yaşadım.
Bana diyorsun ki, sen bana güvenmiyorsun. Sana nasıl güveneyim. Ne zaman sana güvenmeye başlasam, mutlaka bir olay tadımı kaçırıyordu.
Bunları neden yazıyorum biliyor musun? Seninle ne zaman konuşmaya çalışsam lafı hemen ağzıma tıkıyorsun. Yazdığım bazı şeylere gülüp geçeceksin, önemsemeyeceksin.Tabii ben senin kadar akıllı değilim ve ben daha büyümedim. Kendimi baskı altında hissediyorum. Sana güvenmemi istiyorsun ben bunu tek başıma yapamıyorum. Senden yardım istiyorum. Sana güvenmek istiyorum.
Böyle yaşamanın çok güzel olduğunu mu sanıyorsun? Sana bir soru: Sen kendine güveniyor musun? Bence sen de kendine güvenmiyorsun. Senin emin olduğun bir tek şey var, o da BENİM SEVGİM.
Evlenmiş olmak için evlendin sen.hiç bir zaman gerçek yüzünü göstermedin,
Ne Mutlu Hiç Bir Şey Beklemeyenlere Hiç Hayal Kırıklığına Uğramazlar..
Ben hep sana güvenebilmeyi bekledim beni sevmeni bekledim.sonu hayal kırıklığı oldu.ve Her anı beklemekle geçirdiğim zamanın sonunda tek bir anı beklediğim.
bu anı bu mektubu sana yazabilme anı.ben seni çok anlamaya çalıştım sende beni anla
Sende birilerine güvenmemelisin. “ortağına”